Stres i Depresja

Przyczyny pojawianie się nerwic wynikają często z problemów z okresu dzieciństwa. Czynniki przyczyniające się do powstawanie nerwicy to: uraz psychiczny, sytuacja konfliktowa, suma różnych doświadczeń i przeżyć oraz warunki życia rodziny.

CZYNNIKI PRZYCZYNIAJĄCE SIĘ DO POWSTAWANIA NERWICY:

OPUSZCZENIE
Najbardziej zagrażającą formą jest porzucenie dziecka lu oddanie go pod opiekę różnych instytucji. Poważne w skutkach jest pozostawienie przez matkę dziecka w pierwszym okresie życia, gdy dziecko ma poczucie, że traci ją bezpowrotnie. Dopiero wiek przedszkolny jest tym okresem gdzie dziecko może pozostwać bezpiecznie bez matki. Objawem, że dziecko przeżywa brak matki jest zmiana w zachowaniu dziecka – brak aktywności, apatyczność, zaburzenia snu, brak łaknienia, moczenia nocne u starszych dzieci oraz powrót do wcześniejszych zachowań. Czasami występuje również większa zachorowalność i częstsze infekcje.

ODRZUCENIE I NIETOLERANCJA
Istnieją dwie fromy odrzucenia: jawne gdzie manifestowane jest na zwenątrz oraz ukryte wynikające z nieświadomej nietolerancji rodziców dla dziecka. Przyczyną tego typu odrzucenia są najczęściej problemy rodziców oraz brak umiejętności radzienia sobie z nimi. Dotarcie do ich przyczyn jest trudne i wymaga pracy nad sobą. Odrzucenie jawne jest dla dziecka wysoce szkodliwe. Objawia się poprzez:

• nie zaspokajanie potrzeb uczuciowych dziecka
• nie zaspokajanie potrzeby miłości, troski i zainteresowania
• nie zaspokajanie potrzeby bezpieczeństwa
• nie zaspokajanie potrzeb związanych z codziennym życiem

NADMIERNE ZWIĄZANIE
Bardzo ważne dla prawidłowego rozwoju dziecka jest rozpoznawanie i zaspokajanie potrzeb rozwojowych dziecka. Nadmierna opiekuńczość i uzależnienie dziecka od osoby rodzicka może mieć poważne negatywne skutki. Przyczyną nadmiernej opiekuńczości w stosunku do dziecka jest niedojrzałość emocjonalna rodziców i brak umiejętnosci radzienia sobie z własnymi emocjami. Najczęściej postawę nadmiernej opiekuńczości przejawiają samotne matki, które w ten sposób chcą wynagrodzić dziecku brak ojca.

NADMIAR WRAŻEŃ
Dziecko mające bogaty świat doznań i przeżyć jest narażone na doznawanie emocji, zachowań, wydarzeń i wypowiedzi, których nie jest w stanie zrozumieć i pojąć emocjonalnie. Rodzi to sytuacje urazowe. Najczęściej przyczyna tkwi w dorosłych, którzy narażają dzieci na takie sytuacje, często są to sytuacje konfliktowe pomiędzy dorosłymi.

ZAGROŻENIE I TŁUMIENIE
Występuje w zaburzonych relacjach pomiędzy dzieckiem a rodzicami lub innymi opiekunami. Najczęsciej występuje postawa podkreślająca w sposób autorytatywny posiadaną władzę rodzicielską. Zdarzają się przypadki, w których rodzice straszą dziecko porzuceniem ich, odrzuceniem, oddaniem komuś innemu lub straszenie różnymi postaciami. Powoduje to powstawanie u dziecka lęków mogących być źródłem nerwicy w późniejszym wieku.

BRAK STRUKTURY OPARCIA I WZORCÓW
Zdrowa i prawidłowo funkcjonująca rodzina jest najodpowiedniejszym środowiskiem zapewniającym prawidłowy rozwój dziecka. Każde odchylenie od normy w rodzinie powoduje pojawienie się niekorzystnych, niebezpiecznych i poważnych zaburzeń.

JAK CHRONIĆ DZIECKO? NAJWAŻNIEJSZE W RELACJACH RODZINNYCH SĄ:

MIŁOŚĆ I POCZUCIE BEZPIECZEŃSTWA
To podstawa prawidlowych przeżyć w dzieciństwie. Warunkują one prawidłowe relacje w rodzinie. Atmosfera miłości i bezpieczeństwa zapewnia prawidłowy rozwój i przezwyciężenie konfliktów. Jest to ogromne wsparcie dla dziecka i jego rozwoju oraz dla jego równowagi psychicznej.

DOMINACJA POZYTYWNYCH, BUDUJĄCYCH PRZEŻYĆ
Jest warunkiem zapobiegącym powstawaniu nerwic. Znaczenie pozytywnych przeżyć rozciąga się na całe dzieciństwo i jest uwarunkowane procesem wychowania. Bardzo ważny jest okres pierwszych lat życia dziecka kiedy jest ono silnie emocjonalnie związane z matką. Pozytywne uczucia i doświadczenia są fundamentem dla następnych doświadczeń psychicznych.

ROZUMIENIE DZIECKA
Rozumienie dziecka to umiejątnośc wejścia w jego świat uczuć i przeżyć, tak aby móc je przeanalizować w taki sposób aby ich nie wyolbrzymiać lub lekceważyć. Wymaga to poświęcenia czasu i zaangażowania w wychowanie dziecka.

ŚWIAT NORM, ZASAD, WARTOŚCI
Normy, zasady i wartości stanowią podstawę rozwoju moralnego człowieka. Jeśli wewnętrzny świat wartości jest podobny do zasad panujących w danej kulturze, wówczas są mniejsze szanse na pojawienie się zachowań nieporządanych. Rodzice są wzorem do naśladowania dla dzieci, oni są też cenzorami ich zachowań. Rodzice poprzez swoje zachowanie charakteryzujące się konsekwencją w działaniu, moralnością, tolerancją, kształtują wewnętrzny świad zasad i norm u dziecka. Jeśli rodzice sami nie stosują zasad i norm chodź mówią o nich i nie zachowują się w sposób godny naśladowania, budzą brak zaufania i powodują sytuacje konfliktowe, stwarzając podłoże do zachowań nerwicowych.